muziek    home
Live at Henie Onstad Art Centre 1971




LIVE AT HENIE ONSTAD ART CENTRE 1971

Set One - continuous set, including
1. Facelift
2. Virtually
3. Slightly all the Time
4. Fletcher's Blemish

Set Two - continuous set, including
1. Neo-Caliban Grides
2. Out Bloody Rageous
3. Eamonn Andrews
4. All White
5. Kings and Queens
6 .Teeth
7. Pigling Bland

Released: 2009

---

cd1
1. Facelift - Soft Machine
2. Virtually - Soft Machine
3. Slightly All The Time - Soft Machine

cd 2
1. Neo-Caliban Grides - Soft Machine
2. Out-Bloody-Rageous - Soft Machine
3. Vocal Improvisation - Soft Machine
4. Eamonn Andrews - Soft Machine
5. All White - Soft Machine
6. Kings And Queens - Soft Machine
7. Teeth - Soft Machine
8. Pigling Bland - Soft Machine

cd 3
1. Facelift - Soft Machine
2. Virtually - Soft Machine
3. Slightly All The Time - Soft Machine

cd 4
1. Neo-Caliban Grides - Soft Machine
2. Out-Bloody-Rageous - Soft Machine
3. Vocal Improvisation - Soft Machine
4. Eamonn Andrews - Soft Machine
5. All White - Soft Machine
6. Kings And Queens - Soft Machine
7. Teeth - Soft Machine
8. Pigling Bland - Soft Machine
9. Slightly All The Time [Encore] - Soft Machine

released 2024

Recorded: February 28th, 1971 at Henie Onstad Art Centre, Høvikodden, Norway

Robert Wyatt: drums, voice
Mike Ratledge: keyboards
Hugh Hopper: bass
Elton Dean: alto sax, Saxello, keyboard
Op de dag dat ‘Fourth’ werd uitgebracht trad Soft Machine op in het Henie Onstad Art Centre Høvikodden, Noorwegen. Het Henie Onstad Art Centre was een plek voor moderne kunst en muziek. Soft Machine trad op ter gelegenheid van een presentatie van een oude bekende, Mark Boyle, de man van prachtige lichtshows uit de beginperiode van Soft Machine. De Noren hadden hoge verwachtingen. Alle stoelen werden verwijderd, zodat het publiek kon zitten of liggen. Dat zitten en liggen was in die tijd overigens heel gebruikelijk bij concerten. De ruimte was perfect voor een goed concert, met goed geluid. Soft Machine was nog niet eerder in Noorwegen geweest en de band was er dan ook nog niet erg bekend. De groep speelde op twee avonden, 27 en 28 februari. De twee concerten waren uitverkocht. Het publiek kreeg  bijzondere voorstellingen, want Soft Machine liet op op beide avonden twee lange, doorlopende sets horen. Alles werd opgenomen, de tapes lang 'kwijt', maar onlangs teruggevonden, tenminste die van het het concert op 28 februari.

De set van de tweede avond is nu op 2 cd’s uitgebracht We horen in set één: ‘Facelift’, ‘Virtually’, ‘Slightly all the Time’ en ‘Fletcher’s Blemish’. Set twee bestaat uit ‘Neo-Caliban Grides’, ‘Out-Bloody-Rageous’, ‘Eamonn Andrews’, ‘All White’, ‘Kings and Queens’, ‘Teeth’ en ‘Pigling Bland’. Alle composities stonden eerder op de playlist, alhoewel sommige stukken minder vaak werden uitgevoerd. De noren kregen een complete 'Fourth' te horen, alsmede werk van ‘Third’ én ‘All White’ en ‘Pigling Bland’ die op dat moment nog niet op een album stonden maar later op ‘Fifth’ zouden verschijnen.

Wat het concert anders maakte was dat de heren van Soft Machine zich anders opstelden, er was meer rust, ontspanning en ruimte voor muzikale 'onderzoeken' en daarmee meer vrijheid in hun muziek. Dat alles bij elkaar tilde het concert in Noorwegen naar een ander, hoger niveau. Hans Voigt schrijft het zo in het boekje bij de cd: "Niemand die het Art Centre die avond verliet, was teleurgesteld". Dat zegt genoeg, zeker als je bedenkt dat Soft Machine in Noorwegen nog niet echt bekend was.

Een aardige aanvulling is de bijgevoegde cd-rom. Daarop staan twee lange artikelen over opnametechnieken en zelfs een over de geschiedenis van elektronische muziek in een notendop. Verder zijn er enkele foto's van de band te zien, alsmede van het Henie Onstad Centre. Het is een mooie aanvulling, maar het draait natuurlijk allemaal om de muziek. Als je ‘Grides’ waardeert, dan geldt dat zonder meer ook voor dit album. Het zijn twee van de beste releases van Soft Machine in deze bezetting.

2024 toegift:
Cuneiform heeft in 2024 het complete concert uitgebracht op 4cd's in een best dure box. De helft is dus nieuw. "Additionally, we were able to improve in a modest but definitely noticeable way the not-perfect balance between the instruments on this complete presentation of both night’s performances!"
Die niet perfecte geluidsbalans is duidelijk hoorbaar en zelfs hinderlijk. Veel sax- of Saxello-partijen zijn nauwelijks hoorbaar. Omdat ik de nummers goed ken weet ik dat Elton Dean de solo speelt, maar die hoor je ergens in de verte. Dat is toch wel jammer en doet afbreuk aan de muziek. Ergens slaat dan ook de twijfel toe waarom dit dan uitgebracht moet worden. Ja, het is een meer dan uitstekend concert. Lees wat ik hierboven in 20214 schreef, maar of deze toevoeging nu heel waardevol is. Ik twijfel, omdat ik steeds afgeleid wordt door het ontbrekend geluid.
Vergeleken met de eerste uitgave is het boekje erbij ook wat mager en zijn de foto's nu in zwart-wit. Jammer, Cuneiform had hier meer van kunnen maken, vind ik.
Conclusie: wil je een concert horen met een goed geluid, ga dan liever op zoek naar de versie uit 2009.

     
    Paul Lemmens © 2014/2023/2024