logo van The Lemontree
plaatje - praatje
#
Linda Hoyle
Pieces of Me
lp, 1971/cd, 2012

Linda Nicholas (1946- /zang) werd als Linda Hoyle bekend als zangeres bij Affinty. Dat is een Engelse, jazz-rock groep uit de jaren ’70. ‘Pieces of Me’ is Hoyle’s eerste soloalbum; het tweede en laatste kwam jaren later: ‘The Fetch (2015). Op ‘Pieces of Me’ werkt ze met de musici van de band Nucleus/Soft Machine en dat is te horen. Hoyle werd beïnvloed door Billy Holiday. Blues meets jazz en nu rock. Er zijn slechts 300 lp’s geperst en is alleen daarmee al een bijzonder album van het fameuze Vertigo-label.
#
Noise in Your Eye
Noise in Your Eye
cd, 2020

Noise in Your Eye is een ‘cross-platform-group’ die daarom bezig is met muziek, kunst, film en voorstellingen. ‘Noise in Your Eye’ is het eerste album onder de inspirerende leiding van Adrian Chivers. Maar je hoort ook o.a. de onlangs overleden watervalpianist Keith Tippett, Pink Floyd’s drummer Nick Mason en celliste Caroline Dale. Een experimenteel album dat eerder richting (free-) jazz gaat dan richting (prog-)rock. Boeiend vanaf de eerste minuut.
#
Wobbler
Dwellers of the Deep
cd/lp, 2020

De Noorse band Wobbler maakte sinds 2005 vijf albums. ‘Dwellers of the Deep’ is hun jongste. Hou je van de muziek van Yes, dan is Wobbler zeker iets voor jou: lange stukken, gitaarsolo’s, een stevig basgeluid, retro-orgelpartijen, kortom progrock in optima forma. Hun albums worden steeds beter qua opzet en klank en er is zeker van alles te vertellen. Maar ik vraag me wel af hoe het zou zijn als ze iets Noors in hun muziek zouden verwerken.
#
Hugh Hopper
1984
lp, 1973/cd, 1998

Hugh Hopper (1945-2009/basgitaar) verliet Soft Machine omdat die band te ‘gewone’ muziek ging spelen. Hopper’s eerste soloalbum, 1984, laat dan ook iets heel anders horen: (free-) jazz, loops, minimal music én – als grote verrassing – soul. Hopper was beïnvloed door James Brown en liet dat hier maar eens horen. CBS vond het helemaal niets, dus betaalde Hopper alles zelf. Een vreemd, spannend en vooral behoorlijk onconventioneel album met intrigerende muziek.
#
Ruud Bos
The Secret All Star Band
cd, 2019

The Secret All Star Band, het Orkest Ruud Bos, is een niet eerder uitgebracht ‘compilatie-album’. Ruud Bos nam tussen 1964-1969 met zijn orkest een reeks stukken op die in blokjes werden uitgezonden door de VPRO. Sommige zijn kwijtgeraakt, andere nooit uitgezonden. Uit de archieven is deze cd samengesteld. Composities en arrangementen van Bos en anderen. Prachtig bigbandwerk met als bonus twee stukken waarin dwarsliggende pianist Misha Mengelberg soleert. Opmerkelijk!
#
Various
Death in Paradise, o.s.t.
cd, 2015

‘Death in Paradise’ is een -vooral – komische, Engelse misdaadserie. De moordpartijen vinden altijd plaats op het fictieve eiland Saint-Marie (Guadeloupe). De muziek, daar gaat het om, is uitstekend gekozen; een kleine doorsnee uit de geschiedenis van reggae en ska: Harry Belafonte, The Specials, Madness, Dennis Brown, Lee Perry, John Holt, Jimmy Cliff, Toots & the Maytalls, Dave & Ansell Collins, etc. Propvolle cd (serie 1-4) met dat zonnige intro afgeleid van The Ska-Talites. Ondanks het thema een vrolijk stemmend geheel.
#
England
Garden Shed
lp, 1977/2cd golden edition, 2015

Je band England noemen en je eerste album ’tuinschuur’ is nogal… (eh) Engels. De groep maakte alleen ‘Garden Shed’ en bracht het zelf uit. Keyboardspeler Robert Webb zaagde zijn Mellotron in tweeën om het apparaat vervoerbaar te maken. Een typisch progrock album uit deze tijd, met invloeden van andere keyboarddominante bands. In 1997 en 2017 was de groep even actief, maar niet in de originele bezetting. De ‘golden edition’ is met livewerk en bonusmateriaal. England, de band, mag wat meer aandacht, vandaar.
#
Crosby, Stills, Nash & Young
Déjà Vu
lp, 1970/deluxe lp/4cd, 2021

Een iconisch album werd 50: Déjà Vu, het eerste album van een legendarisch kwartet. Een prachtig, maar moeilijk album: 800 uur nodig om op te nemen en in de opnametijd overleed Crosby’s vriendin bij een ongeluk. Déjà Vu: een hit en drie single-hits. De mix van pop, country, rock en meerstemmige zang leverde een album op dat een van de beste albums allertijden is. De prachtige, dure, hoes verleidde menig fan tot een, vergeefse, zoektocht naar de fotoplek. De 50e verjaardags 4cd-set vertelt het hele verhaal rondom dit album en is inclusief een gierende Joni Mitchell.
#
Blindmachine, Drom66, JDan Project
Sequential Friends
cd, 2018

‘Sequential Friends’ is een ode aan de muziek van de Berlijnse School, uitgevoerd door de Poolse muzikant Blindmachine met enkele van zijn vrienden. De Berlijnse School is vooral Tangerine Dream en Klaus Schulze. Op de cd muziek in die stiijl: o.a. ‘Do You Remember Berlin’ en ‘Remembering Klaus’. Voor mensen die houden van ritmische sequenties, loops, bubbels, lange synthesizer-uithalen en andere, heerlijke, elektronische ruisss.
#
Dhafer Yousssef
Digital Prophecy
cd, 2003

Onweerstaanbaar, pakkend, is de muziek van Tunesische componist Dhafer Youssef (1967- /oud, zang). Youssef’s muziek raakt jazz, Indiase- en Noord-Afrikaanse muziek en moderne elektronica. Hij werkte met Noren Eivind Aarset en Bugge Wesseltoft, maar ook met Markus Stockhausen, Zakir Hussain en Omar Sosa. Youssef’s belangrijkste, muzikale invloed is de radio. Zijn stem is, naast de oud (soort peervormige luit), zijn tweede instrument. En wat voor een!
#
Hans Zimmer
The World of Hans Zimmer
2cd/3lp, 2019

De Duitse, in Engeland wonende, Hans Zimmer (1957- /piano, componist) begon zijn carrière in The Buggles. Hij raakte wereldwijd bekend met muziek van soundtracks bij meer dan 150 films, o.a.: Pirates of the Caribbean, The Da Vinci Code, The Last Samurai, Pearl Harbor, Gladiator, The Dark Knight (trilogie), Mission Impossible en Disney’s The Lion King. Voor die laatste kreeg hij een Oscar. De 'hits' hier live in concert uitgevoerd. De muziek van Zimmer is een voorbeeld voor velen, waaronder de Finse band Nightwish.
#
She
She Wants a Piece of You
cd, 1999

She, eerst genoemd The Hairem, is een zogenaamde ‘all girl group’ uit Sacramento. In 1970 brachten ze slechts één single uit: ‘Boy Little Boy’. Maar Nancy, Sally, Reeshar, Karen en Joann maakten toch wel zulke bijzondere muziek dat van opnames, demo’s en live-opnames in 1999 een cd werd samengesteld. Er waren niet veel alleen-meiden-groepen die bovendien alles zelf speelden en regelden. Ace of Cups was er ook een. She maakt pittige ‘garage’-rock. Beetje tijdgebonden wel, dat orgel…
#
Katatonia
The Fall of Hearts
cd/lp, 2016

Katatonia is een (doom-)metalband uit Zweden. Hun eerste album verscheen in 1993. Door de jaren heen zijn er veel personeelswisselingen geweest en is de muziek mee veranderd van doommetal naar een meer ‘progressief’ soort metal. Porcupine Tree meets Tool, zoiets. Dat is te horen vanaf ‘The Fall of Hearts’. The luxe 2cd (2017) heeft als extra een live-cd, opgenomen in Bulgarije. Er zit meer in metal den men denkt.
#
Curtis Mayfield
Superfly
lp, 1972/deluxe 2cd, 2014

De soundtrack van de film ‘Superfly’ was Curtis Mayfield’s (1942-1999) derde album en een onmiddellijk succes. Een van de grondleggende en nu klassieke albums van het ‘Blaxploitation’-genre. Het succes was zo onverwacht dat er al snel te weinig albums in voorraad waren. De combinatie van soul en funk plakte bijna aan je lijf. Mayfield gaat verder dan de film met zijn sociaal-kritische teksten over drugmisbruik, armoede in de zwarte gemeenschap. Op de 2cd extra en alternatieve tracks en ‘radiospots’. Essentieel album.
#
Max Roach
M'Boom
lp, 1980/cd, 1994

Jazzdrummer Max Roach (1924-2007) wilde met zijn M’Boom-ensemble terug naar de begindagen van de jazz. Alles draaide daar om de klank van de enorme basdrums: “Man those vibrations would go right through you.” Alles draait om ritme en daar gaat M’Boom over. Het is zeker geen jazz, maar een percussie-ensemble bestaande uit 8 personen. Grappig is dat de lp in 1980 verkocht werd als ‘hi-fi-testplaat’. De achtergrond naar de voorgrond gehaald. Indrukwekkend ensemble!
#
Various
Surf Age Nuggets
Trash & Twang Instrumentals 1959-1966
4cd, 2012

Surf is een muziekstijl die populair was begin jaren 60. Snelle muziek, Fender gitaren met galm. Het was een reactie op de ‘gebouwde’ studiomuziek. Gitaren, drums en bas. Iedereen kon dit. Eenzelfde reactie zien we in 1976 met Punk. Op deze dwarsliggende longbox (plaatje vertekent behoorlijk) staan alle hoogtepunten en zeldzaamheden. Het boekwerk geheel in stijl, met talloze foto’s. Een ‘labour of love’ deze uitgave.
#
Serge Blenner
La Dimension Prochaine
lp/cd, 1986

Serge Blenner (1955- /synthesizers, keyboards) is geboren en heeft gestudeerd in Frankrijk. Daarna verhuisde hij naar Duitsland. Hij maakt elektronische muziek in een heel eigen stijl die door de critici in ons oosterbuurland vaker "philosophische Musik“ genoemd wordt. Muziek die stemt tot nadenken of waar je goed bij kunt denken. Ik vind het vooral filmische muziek. ‘La Dimension Prochaine’ is zijn vierde album.
#
Allah-Las
Allah-Las
lp/cd 2012

Allah-Las komt uit Los Angeles. Hun muziek is ondanks de sixties-invloeden van Zombies, Kinks, Yardbirds en Love toch heel anno nu. Langzame, oude stijl beatmuziek, met prachtig gitaargeluid. Niet al te moeilijk allemaal, maar toch met dat onmiskenbare snuifje psychedelica. ‘Allah-Las’ is het eerste album. Muziek voor zorgeloze zomerdagen.
#
Papir meets Electric Moon
The Papermoon Sessions
lp/cd 2013

Papir, een instrumentaal rock-trio uit Kopenhagen, ontmoet op The Papermoon Sessions, Electric Moon, een Duitse, psychedelische, space-rock groep. De geluidseffecten en gitaarsolo’s vliegen je om de oren. Kosmisch plaatje dit. Twee jaar later kreeg de sessie een vervolg in ‘The Papermoon Sessions Live at Roadburn, 2014’. Op de albums respectievelijk drie en twee tracks. De langste bijna 25 minuten, maar dan ben je al een heel eind de Melkweg in. Far out muziek!
#
Richard Barbieri
Variants
5cd-box, 2019

Richard Barbieri (1957- /keyboards) heeft in bands als Japan en Porcupine Tree gespeeld. Samen met Steve Jansen (ook ex-Japan) maakte hij een aantal duo-albums. Tussen 2017-2019 maakte Barbieri vijf Variants-albums: muziek uit zijn archieven en recent gecomponeerd. Elektronisch, experimenteel en ‘abstract’. Meeste werk is van hem alleen, soms met anderen. In de opbergbox (gelimiteerde oplaag) zit een extra boekje. Fascinerende muziek met klankkleuren vanuit gevarieerde invalshoeken.
#
Book of Air
Vvolk
cd/lp, 2016

De stilte der natuur heeft vele geluiden. Dat vind het Belgische muziekcollectief Book of Air ook. Hun albums zijn een geïmproviseerde, muzikale vertolking van de rust, traagheid en stilte uit die natuur. Onderzoekend, meditatief en vooral langzaam, met een steeds verschuivend palet van klankkleuren. Muziek die je niet loslaat en je meesleurt de natuur in. Waar kun je beter zijn dan daar? Vvolk is het tweede ‘hoofdstuk’ van het tot nu driedelig ‘verhaal’.
#
The Opium Cartel
Ardor
cd, 2013

The Opium Cartel is de solo-afsplitsing van White Willow, de band van de Noorse componist Jacob Holm-Lupo (1971- /gitaar, componist). Samen met musici uit een reeks Noorse bands maakt The Opium Cartel een behoorlijk melodische pop- en folk-achtige progrock. ‘Ardor’ is het tweede album met wortels in de new wave en synthipop uit de jaren ’80. Dat is de basis, maar het klinkt vooral als een album van nu. ‘Ardor’ is opgebouwd uit vele laagjes die vragen om vaak luisteren. Daarna groeit het album onder je oren.
#
Roy Ayers
Coffy
lp, 1973/cd, 2001

Roy Ayers (1940- /vibrafoon, componist) begon in de jazz en speelde o.a. met Herbie Mann. Begin jaren ’70 begon hij een eigen band Ubiquity (overal tegelijkertijd zijn). In 1973 maakte hij de soundtrack voor de blaxploitation film ‘Coffy’ met in de hoofdrol Pam Grier. De muziek werd alom enorm gewaardeerd. ‘Coffy’ wordt gezien als een van de meest kenmerkende van het genre met elementen van jazz, soul en funk. Coffy is thé colour!
#
Harald Grosskopf
Synthesist
lp, 1980/2cd, 2020

Harald Grosskopf (1949- /drums, synthesizers) begon als drummer in o.a. The Scorpions en Ashra, maar werd ‘bekender’ als drummer bij Klaus Schulze. In 1980 bracht hij zijn eerste soloalbum uit: ‘Synthesist’. De eerste compositie is al meteen een die je niet meer loslaat en een die van mij veel langer zou mogen duren. Het album is inmiddels een cult-classic geworden en in 2020 als 2cd uitgebracht. De tweede cd is een ode van andere ‘synthi-spelers aan Grosskopf met hun versies van ‘Synthesist’.
#
Psarantonis
Idaeon Antron
cd, 1999

Liggend aan het strand in Kreta hoorde ik intrigerende muziek, afkomstig uit bar. Ik ging naar binnen en vroeg de naam. Op een bierviltje schreef de man het op, in het Grieks. De muziekwinkel verkocht alleen cassettes, maar had wat ik liet zien in huis. Alles in het Grieks. Jaren later vond ik een cd met de opnames die ik toen hoorde. Psarantonis is de artiestennaam van Antonis Xylouris (1942- /lier, zang). Hij speelt een typisch Kretens instrument, de lira, lier, en zingt met een donkere, rauwe stem. Prachtig!
#
Pauw
Macrocosm Microcosm
cd/lp, 2015

Pauw is een Nederlandse band met een voorliefde voor de psychedelische muziek uit de jaren zestig en zeventig. Een oude varkensschuur deed dienst als oefenruimte. In korte tijd kregen ze veel belangstelling met als gevolg een, het enige (!), album: ‘Macrocosm Microcosm’. Veel gitaren, sitar en zweverige vocalen gehuld in de mist van echo’s. Jacco Gardner, Temples, Tame Impala. Die richting. Na wat wisselingen in het gezelschap ging de band nog door tot 2017.
#
Maciej Meller
Zenith
cd/2lp, 2020

Maciej Meller (1975- /gitaar) is de ‘nieuwe’ gitarist van de Poolse band Riverside. “Zenith’ is zijn eerst soloalbum en wat voor een. Majestueuze gitaarpartijen over een sfeervol, muzikaal landschap van bas, drums en synthesizers. De zang wordt gedaan door landgenoot Krzysztof Borek, die dat uitstekend en warm doet. Meller heeft qua gitaarpartijen wel iets van Pink Floyd’s David Gilmour. Bij de wat langzamere nummers klinkt hij net zo lyrisch. Een album om vaak te draaien!
#
Node
Node 2
cd, 2014

Node (2) bestaat uit Flood, Ed Buller, Dave Bessell en Mel Wesson. Kenners noemen het een “synth supergroup”. Node is een soms spontaan bij elkaar komend gezelschap dat zich omringt met ‘vintage’ analoge synthesizers. De geheel geïmproviseerde muziek is in de stijl van de “Berliner Schule”, lees de oude Tangerine Dream. Hou je van elektronische geluiden, ritmische sequenties en muziek waarbij je zelf de beelden mag maken, dan is dit een groep om zeker eens te gaan horen.
#
Avalanche Quartet
Leonard Cohen Songs
cd, 2007

Dat Nits-zanger Henk Hofstede (gitaar, piano, zang) fan is van Leonard Cohen was geen groot geheim. Samen met Marjolein van der Klauw (gitaar, zang/Powderblue), Pim Kops (instrumenten/De Dijk) en Arwen Linnemann (contrabas, ex-Nits,) vormt hij het Avalanche Quartet. Een hobby-muziekgroep die vooral muziek van Leonard Cohen laat horen. En hoe! Veelal akoestisch gespeeld. Cohen zou er trots op zijn.
#
Storm Corrosion
Storm Corrosion
cd/2lp, 2012

De samenwerking tussen Steven Wilson (dan Porcupine Tree) en Mikael Åkerfeldt (Opeth) leverde tot nu toe één album op: Storm Corrosion. Omschreven als “drugs beïnvloede, experimentele, avant-gardistische, jaren 70 muziek”. Dan weet je bijna zeker dat dit een goed album is. Voorgedragen als ‘album van het jaar’ (Prog, het blad). Geen prog-metalband, maar slechts soms wat zwaar, ongrijpbaar, spannend, fascinerend. Anders dan je zou verwachten. Dus!
#
Midori Takada
Through the Looking Glass
lp, 1983/cd, 2017

Midori Takada (1951) moest door gebrek aan financiën haar percussiegroep, Mkwaja, opheffen. Daarop maakte ze in twee dagen tijd, thuis, met hulp van een tapedeck een soloalbum. Percussief, minimalistisch, met invloeden uit Afrikaanse- en Aziatische muziek. Drums, gamelan, marimba, harmonium, fluiten en een reeks percussie-instrumenten. Klassiek, modern, ambient, minimal? Dat allemaal en meer. In 2017 op cd uitgebracht door: We Release Whatever The Fuck We Want Records. Echte ontdekking dit!
#
Centipede
Septober Energy
lp, 1971/cd, 2000

Watervalpianist Keith Tippett vormde met meer dan 50 musici Centipede. Die kwamen uit Soft Machine, Nucleus, Blossom Toes, King Crimson en Tippett’s band. Met producer Robert Fripp nam het orkest de vier lp-kant-lange compositie ‘Septober Energy’ op, een mix van Jazz, rock, klassiek, jazzrock en improvisaties. De grote groep trad maar een paar keer op, Frankrijk, Engeland en Rotterdam. Een heel bijzonder, omverwerpend album en niet alleen door de grote hoeveelheid bekende namen.
#
The Bo Keys
The Royal Sessions
cd, 2004

The Bo Keys maken muziek in de stijl van die heerlijke, oude Memphis sound. Soul, funk, jazz. Het werk van het Stax-label, Isaac Hayes, Booker T. & the M.G.’s, dát, maar dan wel in een fris, moderner jasje. Sommige leden zijn begonnen als begeleidingsband van B.B. King, trompettist Ben Cauley in de Bar-Keys de band van Otis Redding. Hij was de enige overlevende van het vliegtuigongeluk waarbij Redding overleed. De muziek van The Bo Keys is niets meer of minder dan een ode aan een voorbije periode. Klassieke, soul!
#
Jon Anderson
Olias of Sunhillow
lp, 1976/2cd 2021

Olias of Sunhillow is een wat bijbels verhaal over groepen mensen die met een naderende dreiging van een vulkaanuitbarsting onder leiding van Olias hun planeet met hulp van een ark verlaten. Het is het eerste (beste ook) solo-album van Yes-zanger Jon Anderson die alle instrumenten zelf speelt. Ook zijn stem gebruikt hij als instrument. Woorden zijn zelf verzonnen. Dat de muziek op die van Vangelis leek was toeval. De prachtige hoes van David Roe is alleen mooi op lp-formaat. Intrigerend album.
#
Spring
Spring
lp, 1971/2cd, 2015

Dat ik Spring niet kende verbaast mijzelf misschien nog het meest. De band Spring, met als enige album ‘Spring’, kent maar liefst drie van de vier leden die Mellotron bespelen. Het is een prachtig, verhalend album met een zanger die je meeneemt op reis. Dat zijn dé albums. De wat vreemde hoes van Keef (van die mooie Vertigo hoezen) steekt daar wat vreemd bij af. Het niet-Mellotron spelende groepslid, Pique Withers, werd later de drummer van een andere bandje: Dire Straits.
#
Menahan Street Band
Make the Road by Walking
cd/lp, 2008

Charles Bradley hield de erfenis van Otis Redding en James Brown hoog. Op de vier albums, voor hij stierf, werd hij begeleid door de Menahan Street Band. Dat is een groep zeer getalenteerde musici uit Manhanttan die een scala aan instrumenten bespelen. Sommige leden zitten zelfs in een tweede band: The Dap Kings. Ook zonder Bradley presenteert de Menahan Street Band ons die heerlijke sixties soul/funk/R&B-vibes met dat lichte psychedelisch randje. ‘Groove it out!’
#
Earthside
A Dream in Static
cd/2lp, 2015

Alles wat wij als mens zijn samengevat in één cd. De muziek van de Amerikaanse band Earthside laat zich omschrijven als een filmisch landschap met invloeden van klassieke muziek en metal. De vierkoppige band vroeg talrijke gastmusici en zomaar The Moscow Studio Symphony Orchestra. Als je het hebt over menselijke verbanden. Een intrigerend album dat qua muziekstijl eerder Europees dan Amerikaans aandoet. Helaas kwam er geen vervolg, maar misschien was alles al wel gezegd?
#
Exit North
Book of Romance and Dust
cd/2lp, 2018

Exit North is een samenwerking tussen Steve Jansen (o.a. ex-Japan) en Thomas Feiner. Opgenomen in Zweden met Zweedse muzikanten. ‘Book of Romance and Dust’ is een combinatie van klassieke pianomuziek van Erik Satie, gekoppeld aan elektronische soundscapes met daarover die kenmerkende, donkere, melancholieke, soms rauwe stem van Feiner. Violen en abrupte uitspattingen van Jansen’s drums houden het album boeiend. Exit North maakt sobere muziek en creëert intense emoties. Zeldzaam mooi.
#
Moonshot
Worlds of Yesterday
(A Retrospective, 1971-1992)
cd/lp, 2020

Stel je wil dolgraag een album maken in de stijl van Genesis, Yes, King Crimson etc., maar je maakt onder eigen naam al talloze andere albums en projecten. Nou, dan verzin je toch de hele handel. Bandleden, geschiedenis, hoezen, video’s, historie, zelfs een hele website. Tim Bowness draaide er zijn handen niet voor om. In het zogenaamde retrospectief vind je inderdaad muziek in de stijl van genoemde bands, maar het klinkt allemaal wel heel erg anno nu. Ondanks dat een knappe prestatie en een album dat er zeker mag zijn.
#
Sha La Das
Love in the Wind
cd/lp, 2018

Zomers debuutalbum van de familie Schalda. Ze zongen eerder in achtergrondkoortjes en op albums van Charles Bradley. ‘Love in the Wind’ is, inclusief de hoes-in-stijl, een prachtig retroalbum met muziek uit de jaren vijftig zestig en zeventig. The Beach Boys, surf, soul, doo wop en pop. Simpel, pakkend en krachtig. Zonneschijn, plaatje op, drankje erbij….. Een grote ‘Summer Breeze’.
#
Coralie Clément
Salle des pas perdus
cd/lp, 2001

De Franse Coralie Clëment (Coralie Biolay 1978- /zang) zingt op dit album fluisterend jazzy latin-achtige nummers, geschreven en uitgevoerd door haar broer Benjamin Biolay. Het is een Introvert, sensueel, speels, maar tevens tot nadenken aanzettend album in heuse ‘filles sourires’-stijl. Met de Blue Note-achtige hoes een schot in de roos. Voor zwoele zomeravonden.
#
Lucy in Blue
Lucy in Blue
cd, 2016

Uit IJsland (!) komt de band Lucy in Blue. Geïnspireerd door het weidse, ruige landschap en alle tijd om na te denken brengt Lucy in Blue muziek die best veel overeenkomsten heeft met die van de oude Pink Floyd. Denk een beetje richting ‘Meddle/Echoes’. Gelukkig blijft het daar niet bij, het raam is immers groter. Hou je van ‘progrock’ en ken je Lucy nog niet, dan zou deze band wel eens een heel aangename verrassing kunnen zijn.
#
Thee Lakesiders
Parachute
single, 2018

Retro-soul en Chicano. Dat is de muziek die Thee Lakesiders maakt. Het duo bestaat uit Izcall Marie en Necalli del Lago. Een single en dan gaat het niet eens om de A-kant: ‘Si Me Faltaras Tu’, maar om de oh, zo prachtige, heerlijk langzame B-kant: ‘Parachute’. Als je houdt van marimba’s, een felle slaggitaar en een iets bewerkte elektrische piano. Prachtige zwart-wit video erbij ook. “What can I Do?” Zeker voor liefhebbers van de muziek van Aaron Frazer.
#
Cigarettes After Sex
Cigarettes After Sex
cd/lp, 2017

De muziek van Cigarettes After Sex is vooral verstild, zacht. Zanger/gitarist Greg Gonzalez zingt ingetogen, fluisterend soms, tegelijkertijd zijn gitaarklanken de wereld in waaierend. Het tempo op het album is gematigd tot langzaam. Bas en drums zijn op de achtergrond aanwezig. Keyboardspeler Phllip Tubbs voegt zijn synthesizerwolken toe. De songs zijn veelal in echo’s gedrenkt. Bij een eerste horen moest ik denken aan Vinie Riley/The Durutti Column. Muziek voor intieme momenten of in plaats van sigaretten, want die zijn niet heel gezond.