Gouden Gitaarrimpeling

Er hangt een relaxt sfeertje in het achthoekige gebouw, veel mensen zitten op de grond. De geur is zoet en doordringend, dan weet je wel hoe laat het is. Het podium is donker. In de verte klinkt een belletje. Nogmaals, het geluid herhaalt zich. Zacht wordt er een repeterend gitaarmotiefje doorheen geweven en dan - plotseling -  snoeihard de hele band. Steve Hillage treedt op. De Tibetaanse belletjes komen van zijn partner Miquette Giraudy. Stevie’s gitaar maakt allerlei space geluiden, de geluidseffecten vliegen je links en rechts om de oren. In zijn band vandaag bijna een complete Gong-bezetting. Pierre Moerlin speelt drums, Mike Howlett bas en Didier Malherbe, Malles Herbes, fluit en sax en achter de bubbelmachine, de synhtia size A of synthesizer zit Tim Blake. Space is the Place zong Sun Ra al, nu dat is dan in het hier in nu vanavond. Aftaglid is net ingezet en zelfs zonder enig middel in mijn lijf stijgen hersens op naar andere oorden.

Aftaglid staat natuurlijk ook op Fish Rising, Hillage’ s eerste soloplaat. De plaat met de in mijn optiek lelijke voorkant, maar bijzonder sfeervolle achterzijde (daarom staat die hierbij). Infrarood foto’s (ik blijk daar een zwak voor te hebben) zorgen voor een onaardse sfeer. Dat klopt perfect met de inhoud van deze hoes; de muziek is nu niet bepaald standaard. De plaat opent met de vijftien minuten durende Solar Musick Suite. Dat begint ook al met synthetische bubbels. Het stuk kabbelt lekker door, hier en daar voorzien van gitaarklanken en geluidseffecten. De vele tempowisselingen houden je aandacht erbij en dan: versnelling, gitaar, meer space invaders en dan een mooie orgelsolo van Dave Stewart. Het is de intro voor de eerste lange gitaarsolo. Van Gong kenden we de submarine Captain (bijnaam voor Hillage) al als een gitarist die flink kan uithalen en akelig snel kan spelen. Een intermezzo, nieuwe orgelsolo van Stewart en yes daar gaan we weer met een nieuwe gitaaraanval. Het nummer eindigt in alle sereniteit met veel atmosferische geluiden. Nummer twee, Fish, duurt slechts 1:22. Genoeg voor tekst, bubbels en nog meer. Meteen daarna vertrekken we weer met onbekende bestemming. Hemelse gitaareffecten vliegen meteen al om de oren. Meditation of the Snake houdt het heel rustig, het is tenslotte meditatie. Op een bubbelbed spint Hillage sluiers van geluid. Prachtig.

Tijd voor kant twee, of anders voor The Salmon song, een liedje over zalmen, natuurlijk. Vrolijk fluitend begint het, maar al gauw dreigen gitaar, bas en drums en met een heavy rifje komt de rivier tot leven. Nadat de tekst is vertolkt zakt het tempo om daarna opnieuw in snelheid en kracht terug te keren. Het wordt tijd voor… een gitaarsolo. Prima solo, die bijna steeds tegen het ritme aanhangt, waardoor de intensiteit oploopt. Een tweede solo mengt zich door de eerste, de opwinding neemt toe. Wah wah orgasme en langzaam brokkelt het stuk af, letterlijk. De belletjes zijn terug. Ting en daar spint de gitaar garen bij. Howlett zet zwaar in met zijn bas in dit stuk, hij ploegt voort totdat het intermezzo en akoestisch stukje biedt, maar dat is de prelude tot de vocalen op Indiase motieven. Zen en de kunst van het geluidsonderhoud. Wat komt er na zen? Gitaarsolo’s, precies! Ritmes wisselen, en langzaam toewerkend naar een soft conclusion zijn de stereogitaareffecten niet van de lucht.

Prachtige plaat, mooi ook met de ramen open. De huidige cd-versie heeft twee extra tracks: Pantagrammaspin, ooit alleen op de V-verzamelplaat (V van Virgin) gestaan. Het nummer is helemaal in stijl met Fish Rising, wat meer aandacht voor de saxofish, maar eindigt gelukkig ook in gitaren en de effect box. Tweede extra is de powertrack, alsof die hele plaat al niet krachtig genoeg is: Aftaglid, the Original version. Dat is in trioverband met alleen Moerlin en Howlett. Geen belletjes en bubbeltjes, maar meer grof gitaargeweld al dan niet in vogelvlucht. Schitterend! Als natuurliefhebber heeft deze plaat altijd een aparte plek in mijn hart ingenomen, maar misschien nog meer door de sfeer, want ondanks alle effecten en solo’s is dit een plaat met een unieke sound, een ‘golden Vibe’ zoals de outglid heet.