logo van The Lemontree
luisterrijke verhalen achter de plaatjes
#

Epische verhalen, baspedalen, een rek vol gitaren, een stapel keyboards, een meer dan normale drumset en een zanger die afkomstig lijkt uit Star Trek. Dat moet wel goed zijn.

Genesis begon als ‘navolgers’ van The Moody Blues, maar creëerden een heel eigen muziekwereld. Daarbij kwam de band live soms over als een wat suffe, zittende groep met wat theater, maar dan wel gekruid met een typisch snufje Engelse humor.

Begonnen als popgroep met ‘normale’ liedjes werd Genesis een ‘progressieve, symfonische rockband’, maar had na jaren megahits met toch weer die korte en simpele liedjes. Dan hebben we het over Genesis; vers 3. Dat boek laat ik liever dicht.

Genesis’ eerste album werd vanwege de hoes in de bak ‘religieuze albums’ gezet. Het tweede album wordt nu vaak gezien als het eerste echte. Lees het verhaal van een groep die vaak negatief werd aangekeken vanwege hun ‘elitaire’ komaf, inclusief thee en scones.

#

Popmuziek wordt vaak samengevat in drie woorden: seks, drugs en rock’n roll. Maar als er over de eerste twee gezongen wordt slaat menigeen op tilt en worden songs daarover soms letterlijk in de ban gedaan.

Welkom dan in de muziekwereld van Serge Gainsbourg; de man die samen met France Gall, Brigitte Bardot en Jane Birkin nogal wat erotiek of suggesties daarvan in zijn werk stopte.

Met de opbrengsten van de hit ‘Je t'aime… moi non plus’ kreeg Gainsbourg de vrije hand, lees geld, om een klein meesterwerkje te maken: ‘Historie de Melody Nelson’. Een album in dromerige sfeer met een thema ontleend aan het boek ‘Lolita’ van Vladimir Nabokov.

Serge Gainsbourg had iets met vrouwen, erotiek en vrijheid, maar voelde zich tegelijkertijd een verloren ziel in zijn tijd. Lees het verhaal van de man die menig muzikant beïnvloedde met in ieder geval zijn geschiedenis van de melodie.

#

In den beginne was er The Wilde Flowers, een Rhythm & Blues band. R&B maakte plaats voor soul, maar die werd uiteindelijk verdrongen door jazz en de muziek van de nieuwe tijd. The Wilde Flowers loste op in The Soft Machine en Caravan.

Caravan maakte een mix van jazz, pop, klassiek, beetje soul en wat psychedelische tintjes. Hun muziek is precies dat wat men nu omschrijft als ‘the Canterbury Sound’. Die benaming lijkt ondertussen bekender dan de muziek van Caravan zelf.

Net als zoveel andere groepen was er een grote doorstroom in Caravan. Dat leidde tot heftige ‘twists & turns’. Dat ze na het eerste album plotseling zonder platencontract zaten was wel het minst belangrijke.

Caravan’s hoogtepunt ligt, met de kennis van nu, in die begintijd, zo tot 1975, de zogenaamde ‘Deram/Decca’-jaren. Lees het verhaal van een band die te vaak in de schaduw stond van Soft Machine en misschien wel te lieve muziek maakte?